Η αλήθεια είναι ότι μια είδηση "συνελήφθη ο γιος του Μίμη Ανδρουλάκη" είναι εντυπωσιακή. Αν διαβάσεις τις λεπτομέρειες είναι μάλλον ασήμαντη. Ο γιος του Μίμη Ανδρουλάκη δούλευε πορτιέρης στο Island, δεν έβαλε κάποιους θαμώνες μέσα, εκείνοι κατήγγειλαν το περιστατικό στην Αστυνομία και έγιναν τα δέοντα και τα νόμιμα. Αυτά καλώς έγιναν. Ο νόμος πρέπει να εφαρμόζεται στο γιο του Μίμη, στην κόρη της Ζαμπέτας και στον εγγονό του Βάγγουλα δίχως εξαίρεση.
Όμως, ό,τι κι αν έχει πράξει ή παραλείψει ο γιος ενός

πατέρα δεν σημαίνει ότι ευθύνεται ο πατέρας για αυτό - εκτός εάν είναι σαφές ότι παρότρυνε συστηματικά προς τούτο το παιδί του.Επιπλέον, αν υπάρχει πολιτική διαφωνία με τις επιλογές του πατρός δεν είναι σωστό να περιμένουμε σαν τους ληστές στο καραούλι για να πυροβολήσουμε τον πατέρα αξιοποιώντας ως βολίδες τις πράξεις του υιού.
Τρίτον, ο γιος του Ανδρουλάκη δεν έκανε δα κάποιο κακούργημα. Πορτιέρης ήταν ο άνθρωπος όχι διανομέας βαλιτσών μαύρου πολιτικού χρήματος ή προμηθευτής τοξικών ομολόγων στα ασφαλιστικά ταμεία. Εξ ορισμού, το επάγγελμα του πορτιέρη (όταν δεν πρόκειται για υποδοχή σε κλειστό κλαμπ) συνδυάζεται με παράβαση του νόμου. Δεν επιτρέπεται στη χώρα μας να απαγορεύσεις την είσοδο οποιουδήποτε δεν σου γεμίζει το μάτι σε κλαμπ, κέντρο διασκέδασης ή εστιατόριο.
Όμως, διαπίστωσα με απογοήτευση άτομα που συνηθίζουν να κομπάζουν για τις γνωριμίες τους με όλες τις "πόρτες" της Αθήνας να σπεύδουν να ρίξουν τον Μίμη Ανδρουλάκη στην πυρά της πολιτικής τους αντιπάθειας για το πρόσωπό του.
Ο γιος του Μίμη Ανδρουλάκη, προς τιμήν και έπαινο του πατέρα, δεν εργαζόταν σε υπουργείο, "περίεργη" ΜΚΟ, πρεσβεία, τράπεζα, Γενική Γραμματεία, στο κόμμα ή οπουδήποτε αλλού θα μπορούσε να του εξασφαλίσει το επίθετό του.
Τον πορτιέρη έκανε ο άνθρωπος. Μεροκάματο κανονικό. Και έτυχε η αναποδιά που θα μπορούσε να συμβεί σε όλους μας.
Αν θέλει κάποιος να κάνει πολιτική επίθεση στον Μίμη Ανδρουλάκη υπάρχει αληθινά πρόσφορο πεδίο αντιπαράθεσης: το ΠΑΣΟΚ και οι προγραμματικές του θέσεις σε συνδυασμό με τα πεπραγμένα του Κινήματος.
Ας αφήσουμε τον γιο του έξω από αυτή την υπόθεση διότι ποτέ δεν μας έχει δώσει το δικαίωμα να τον συμπεριλάβουμε στη δημόσια συζήτηση.

ΥΓ: Με στεναχώρησε και ένα επιχείρημα που άκουσα από πρόσωπο που σέβομαι: "Ναι, αυτός που έβγαλε το Μι εις τη Νι". Δηλαδή, επειδή κατά τη γνώμη μας έβλαψε το θρησκευτικό μας αίσθημα είναι δέον να σπεκουλάρουμε σε ένα (εξ επαγγέλματος) πταίσμα του παιδιού του. Όχι παιδιά. Στο βιβλίο απαντάμε με βιβλίο και στο επιχείρημα με επιχείρημα. Αυτή την στάση ζωής οφείλουμε να έχουμε όσο μας αρέσει να φέρουμε την ιδιότητα του ανθρώπου.
Adiavroxoi
 
Top